သိကၡာခ်င္းလဲလွယ္ျခင္း

အခ်ိန္အားျဖင့္ ည ၇:၃၀
ေနရာအားျဖင့္ လွည္းတန္းကလမ္းေဘးမုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္တစ္ဆိုင္
လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ မုန္႔ဟင္းခါးထိုင္စားေနေလရဲ႕။ ဝတ္စားထားပုံအရ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေလး။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိၿပီး စိတ္ေကာင္းေစတနာရွိမယ့္ရုပ္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ အသက္၈ႏွစ္ခန္႔အရြယ္ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္က အသက္ႏွစ္ႏွစ္ခန္႔အရြယ္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကိုရင္ဘက္ျခမ္းကေနတေစာင္းေလးပိုး။ လက္တစ္ဖက္က ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းအိတ္ကေလးတစ္လုံးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ကိုင္ရင္း က်န္လက္တစ္ဖက္ကိုျဖန္႔ကာ ခ်ိဳသာယဥ္ေက်းတ့ဲအသံယ့ဲယ့ဲေလးနဲ႔ ”သမီးကိုမုန္႔ဖိုးေလးနဲနဲေလာက္ေပးပါလား။ သမီးေရာသမီးေမာင္ေလးေရာ ဘာမွမစားရေသးလို႔ ဗိုက္ဆာလို႔ပါ။”

ေက်ာင္းသားေလးကေတာ့ မ်က္ႏွာမပ်က္ဆက္စားေနတယ္။ သနားစဖြယ္ ခခယယေတာင္းပန္ေနရွာတ့ဲကေလးမေလးကို လွည့္ေတာင္မၾကည့္။ ရွိတယ္လို႔ေတာင္မသတ္မွတ္ဘဲ မုန္႔ဟင္းခါးကိုပဲေခါင္းမေဖာ္တမ္းစားေနတယ္။ ႏွစ္ခါသုံးခါေလာက္ေမးလာေတာ့ ေမာ့ေတာင္မၾကည့္ဘဲ ေခါင္းယမ္းျပလိုက္တယ္။ သေဘာက မေပးနိုင္ဘူးေပါ့။ ကေလးမေလးမွာေတာ့ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ႀကီးစြာနဲ႔ သူ႕ေဘးမွာရပ္ေစာင့္ေနတုန္းပါပဲ။

မုန္႔ဟင္းခါးစားၿပီးေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ပိုက္ဆံရွင္းပါတယ္။ မုန္႔ဟင္းခါးဖိုးက ၇၀၀။ သူေပးလိုက္တာ ၁၀၀၀တန္ေလး။ ၃၀၀ျပန္လာအမ္းေတာ့ ကေလးမေလးက ေမ်ွာ္လင့္တႀကီးၾကည့္ေနတုန္းပဲ။ အေႂကြေလးမ်ားေပးခ့ဲမလားေပါ့။ ဒါေပမယ့္ လူငယ္ေလးကေတာ့ ကေလးမေလးကိုဂရုမစိုက္ဘဲ ထြက္သြားတာေပါ့။ ကေလးမေလးမွာေတာ့ မုန္႔ဟင္းခါးအက်န္ေလးျဖစ္ျဖစ္ စားရႏိုးႏိုး ပန္းကန္ေလးကိုငုံ႔ၾကည့္လိုက္တ့ဲအခါ နံနံပင္ေလးေတာင္ခ်န္မသြားပါဘူး။

ရက္စက္လုိက္တာ။ အေႂကြေလးတစ္ရာႏွစ္ရာေပးလိုက္တာ သူ႔အတြက္ဘာႏွစ္နာမွာမို႔လို႔လဲ။ စာနာစိတ္ေခါင္းပါးလိုက္တာ။ လူငယ္ျဖစ္ၿပီး ဒီေလာက္ကေလးေတာင္ကူညီလိုစိတ္မရွိဘူးလား။ ေဘးကျမင္ေနတ့ဲလူေတြကေတာ့ အေတြးကိုယ္စီနဲ႔ ေယာက္ယက္ခတ္ေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔မသိတ့ဲအရာကေတာ့…

ေက်ာင္းသားေလးမွာ ပိုက္ဆံ၁၀၀၀ထဲရွိတာျဖစ္ပါတယ္။ မုန္႔ဟင္းခါးကို အုိးဘဲဥထည့္စားရင္ ၉၀၀က်သြားမွာမို႔ ဘဲဥႀကိဳက္ေပမယ့္ ပဲေၾကာ္နဲ႔ပဲစားခ့ဲရတာပါ။ က်န္တ့ဲ ၃၀၀နဲ႔ သူက ဘတ္စ္ကား ႏွစ္ဆင့္စီးရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ လက္ထဲမွာ ၃၀၀ပဲက်န္ေတာ့တာျဖစ္တ့ဲအတြက္ ဒုတိယအႀကိမ္အတြက္ကို ၁၀၀ထဲထည့္ျပီး မ်က္ႏွာပူစြာလိုက္စီးရမလား။ မစီးေတာ့ဘဲ က်န္ေနတ့ဲ၄မွတ္တိုင္ကို လမ္းပဲေလ်ွာက္လိုက္ရမလားဆိုတာကို အသည္းအသန္စဥ္းစားေနတာကို သူတို႔မသိေတာ့ပါဘူး။

ေနာက္တစ္ခုက…
ကေလးမေလး က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ကိုင္ထားတ့ဲအိတ္စုတ္ေလးမွာ တစ္ေသာင္းတန္သုံးရြက္။ ငါးေထာင္တန္တစ္ရြက္။ တစ္ေထာင္တန္ေလးရြက္။ ငါးရာတန္တစ္ရြက္နဲ႔ လုံးေထြးထားတ့ဲ ၁၀၀တန္ ၂၀၀တန္ ၅၀တန္ စတာေတြထည့္ထားတယ္ဆိုတာကိုလဲ လမ္းတစ္ေနရာမွာ ကေလးမပိုက္ဆံထုတ္ေရေနတာကုိ ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ခ့ဲတ့ဲ က်ေနာ္ကလြဲလို႔ တျခားလူေတြက သိခ်င္မွသိၾကမွာေပါ့ေလ…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *